چون خدا آدم وحوا را آفرید

چون خدا آدم وحوا را آفرید آن دو را به بهشت
فرستاد.آدم وحوا لَختی در بهشت چرخیدند و همی از پی یافتن گندم و
سیب برآمدند که پیرمردی سپید موی و سپید ریش و چروکیده بر آنان پدیدار
گشت که در زیر سایه‌ای چرت میزد.آدم هراسان نزد پروردگار دوید و گفت:مگر نه اینکه من نخستین انسانی هستم که ...آفریدی؟
پس این موجود کهنسال کیست؟خداوند لبخندی زد و گفت...: آه او جنتی ست، من هم
که آمدم او اینجا بود، از این رو نام اینجا را جنت نهادم